خبرهامطالب عمومی

نامه هایی برای تمام فصول ۲

یادداشت روز دوشنبه صفحه اخر شرق “دکتر بابک زمانی”

٢-سرمایه
این که بهداشت و درمان کالا نیست و بخش مهمی از اساسی ترین وظایف ذاتی دولت مدرن میباشد چیزی نیست که کسی بتواند با ان مخالفت کند یا ارزو ننماید.

اما تکرار این ارزو و ندیدن نقشه راه دشواری که تا رسیدن به این ارزو باید پیموده شود هیچ نتیجه ای جز سپردن این نیاز اساسی به باد حوادث نخواهد داشت ! این همان چیزی است که قرن هاست به سوسیالیسم تخیلی معروف شده .. تا ان زمان که دولت مدرن -برایند تکامل اقتصادی فرهنگی و امکانات دیجیتالی -بتواند فارغ از مکانیسم بازار سیستم ارزش گذاری کور سرمایه دارانه را کنار بزند و سیستم ارزش گذاری و نظارتی علمی بهداشت و درمان را به سرمنزل مقصود برساند ،باید به این حقیقت ساده اذعان کرد که بهداشت ودرمان هم نیازمند سرمایه است و بنابراین تابع قوانین اقتصاد به شمار میرود .

جناب اقای وزیر اشکالی کلیدی تر و پیشینی تر از این مسیله که دولت و جامعه بودجه لازم را به بهداشت ودرمان اختصاص نمیدهند وجود دارد که عبارت است از انکار قوانین اقتصاد سرمایه داری در بخش بهداشت ودرمان .!

این در حالی است که این قوانین نه تنها بر بخش بهداشت ودرمان بلکه بر تمام شیونات اقتصادی کشور اعم از خصوصی یا دولتی حاکم هستند .بیمارستان ها و مراکز خصوصی سلامت طبق قوانین موجود در مالکیت خصوصی افراد بوده تحت نظارت اداره ثبت شرکت های تجارتی هستند و به شیوه همه موسسات مالیات میپردازند .مراکز دولتی هم اگرچه هزینه ها و امکانات مورد استفاده شان ناروشن است اما همه از قوانین سرمایه داری پیروی میکنند . وجود این قوانین ، مستقل از اراده خیر یا شر افراد بوده است . انکار قوانین سرمایه داری یا تمکین به ان در جایی و انکار ان در جایی دیگر مثل انکار قانون جاذبه زمین است که طبعا باعث سقوط ازاد از بلندی میگردد !!

انکار قوانین سرمایه داری ، سلامت را از یک سیستم ارزش گذاری جامع الأطراف محروم کرده ، سیستم ارزش گذاری عامیانه ترین اقشار را به جای ان مینشاند نظریات عامیانه ای که تصادفا به یک پشتوانه ظاهرا چپ و انقلابی و تنزه طلبانه تکیه زده است

این نگاه های ساده انگارانه باعث شده سرمایه در کار سلامت سود نداشته باشد .

یعنی هر گونه سرمایه گذاری در کار پزشکی هیچ سودی ندارد .بیمارستان های خصوصی تنها شرکت های خصوصی ای هستند که به سهامداران خود به جهت سهامشان سودی پرداخت نمیکنند .در اولین نگاه میتوان مشاهده کرد که این موضوع باعث محرومیت نظام سلامت از سرمایه های بالقوه ای میشود که میتوانند جذب و به کار سلامت خرج شوند اما در نگاهی عمیق تر میتوان به معانی و نتایج مهم تری هم رسید .

سوداوری سرمایه باعث روشن شدن سود و هزینه در کار سلامت و ارزیابی دقیق بهای خدمات پزشکی است بهایی که تحقق یافتن ان مستقیما بر کیفیت این خدمات تاثیر میگذارد . خواه دولت تامین کننده ان خدمت باشد خواه بخش خصوصی .بنابراین سوداوری سرمایه در کار پزشکی بر کیفیت خدماتی که ارایه انها وظیفه ذاتی همه دولت هاست هم تاثیر میگذارد .

در سرمایه دارانه ترین سیستم ها هم مراقبت از بیماران اورژانس ،بیماران مزمن ناتوان و بیماران متعلق به فقیر ترین أقشار جامعه دولت ها متولی و مسیول مستقیم هستند و اگر در میان احزاب مختلف اختلاف نظر وجود دارد در تعریف و در مصداق های این گروه هاست . ادعای اصلی این نوشته ان است که بدون سوداور کردن سرمایه دولت ها هم قادر به ارایه این خدمات با کیفیت مناسب نخواهند بود و بالطبع قادر نخواهند بود هر چند سال اندکی گسترش در مشمولین این سه گروه بیماران ایجاد کنند وأفراد بیشتری را تحت پوشش قرار دهند.

سود اوری سرمایه در کار پزشکی سرمایه های زیاد دیگری را نیز به سمت سلامت سوق خواهد داد . سرمایه گذاری در کار سلامت به عنوان اخلاقی ترین شیوه سرمایه گذاری جامعه پزشکی تعریف خواهد شد . پزشکان به جای دخالت در کار ساختمان و … در کار پزشکی سرمایه گذاری خواهند کرد .و قتی سرمایه در کار پزشکی هیچ ارزشی ندارد باید پرسید چرا باید سرمایه های هنگفت را به کاری بی ارزش ،اختصاص داد ؟ واقعیت ان است که در حال حاضر بخش خصوصی تنها به مدد چند رشته پردرامد به حیات خود ادامه میدهد نه سوداوری سرمایه هایی که در این بخش به کار رفته اند یا تشریک مساعی اقتصادی کلیه تخصص های مورد لزوم در کار سلامت .

این روند خطرناکی است که حدود و ثغور سود و دستمزد را مخدوش کرده بیمارستان های خصوصی را تبدیل به مراکز زایمان و جراحی های زیبایی و ترمیمی یا أعمالی که ضرورت و / یا اولویت چندانی هم ندارند میکند سود اوری جریان سرمایه به سمت سلامت را تداوم میبخشد اجازه میدهد خدمات در سیستم سلامت بصورت متوازن گسترش یابند پزشکان بیشتری اشتغال یابند بخش خصوصی تحت نظارت کیفی وزارت بهداشت نقش مهم تری در انجام وظائفی که وظیفه ذاتی دولت نیست برعهده بگیرند.

جناب اقای وزیر شستن چشم ها گویا کفاف نکرد شاید راه حل در شستن سلول های ایمنی و کاشت بنیادهای دیگری باشد.

دکتر بابک زمانی از متخصصین مغز و اعصاب ایران که در کنار طبابت گاهی دست به قلم برده و بر اساس تجربیات و خاطرات خود مینویسند از پزشکان برجسته ی پذیرش۲۴ هستند. در پذیرش۲۴ تصمیم گرفتیم این داستان های شیرین و مطالب علمی را با شما به اشتراک بگذاریم…

دریافت نوبت از دکتر بابک زمانی

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

بستن
بستن